ترکم نکن خدا !
دیگر سرم
روی سینه هیچ شعری
خوابش نمی برد . . .
آه
این آدمی چگونه جهان را به دوزخی
تبدیل می کند
از یاد می برم همه شعر های عالم را
واز گلویم آوایی
چون دود بر می آید .
RSS
